Wody powierzchniowe w Polsce zajmują 2,7 % powierzchni kraju a w przeliczeniu na jednego mieszkańca ich zasobność jest trzy razy mniejsza niż średnia europejska. W Polsce nie ma zbyt dobrych warunków naturalnych, które sprzyjałyby rozwojowi hydroenergetyki, a w szczególności budowie dużych elektrowni wodnych. Wynika to z nizinnego charakteru naszego kraju, niewielkiego spadku rzek, umiarkowanych opadów oraz budowy geologicznej (duży udział skał przepuszczalnych w pokryciu terenu). Istnieją jednak pewne rezerwy dla rozwoju tej gałęzi energetyki a zwłaszcza małej energetyki wodnej (MEW).
W małych elektrowniach wodnych produkuje się energię elektryczną głównie na potrzeby lokalne. Elektrownie wodne tego typu, ze względu na skalę występowania, mogą mieć istotne znaczenie dla poprawy zdewastowanego środowiska, ponieważ dzięki budowie śluz i stawów zatrzymują dużo wody i w efekcie mogą polepszyć bilans hydrologiczny i hydrobiologiczny kraju. W Polsce w okresie przedwojennym funkcjonowało bardzo wiele MEW, które pracowały zazwyczaj na sieć wydzieloną.
